Zobaczyć radio

 

Dla wielu z nas radio to maleńka tajemnicza skrzyneczka pełna dźwięków oraz głosów znanych i lubianych postaci, które nierzadko na zawsze pozostają w naszej pamięci.
Dzięki Fundacji im. Królowej Polski św. Jadwigi z Puszczykowa mieliśmy niezwykłą okazję, aby spełnić swoje najskrytsze marzenia z dzieciństwa. Nigdy nie przypuszczaliśmy, że będziemy mogli przekroczyć próg prawdziwej rozgłośni radiowej. Okazało się, że 24 lutego Fundacja zorganizowała warsztaty radiowe dla osób niepełnosprawnych w Radiu Emaus w Poznaniu i zaprosiła nas do wzięcia w nich czynnego udziału. Do siedziby poznańskiej stacji przyjechały osoby z różnych Warsztatów Terapii Zajęciowej, aby obejrzeć wnętrza pomieszczeń, w których pracują dziennikarze, poczuć atmosferę panującą w mediach i dowiedzieć się wielu ciekawych rzeczy na temat specyfiki zawodu reportera.

Niewielkie przytulne studia, a w nich nowoczesny sprzęt nadawczy i odbiorczy, mikrofony, wspaniała płytoteka – to wszystko zrobiło na nas duże wrażenie. Zajęcia prowadziła pani Katarzyna Zagórska, zastępca redaktora naczelnego i wykładowczyni Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Spotkaliśmy wspaniałe osoby z wielkimi pasjami, które tworzą ciekawe programy dla swoich słuchaczy. Każda audycja jest nagrywana i archiwizowana. Wszystko to dzięki specjalnym łączom i antenom trafia do naszych odbiorników. Zobaczyliśmy pracę realizatora dźwięku, dyskdżokeja radiowego i dziennikarza..

Po zwiedzeniu radia pani Katarzyna Zagórska, odpowiedzialna za nasze szkolenie dziennikarskie, przeprowadziła z nami wywiady na temat miesięcznika
„Filantrop”, który prowadzi stałą współpracę redakcyjną z osobami niepełnosprawnymi.
Na łamach tego pisma możemy przeczytać wiele bardzo ciekawych artykułów dotyczących wydarzeń integracyjnych, działań podejmowanych przez niepełnosprawnych, najnowszych ustaleń polityki społecznej i innych. Również my, uczestnicy Warsztatu Terapii Zajęciowej
ze Swarzędza, prowadzimy z pismem stałą współpracę – piszemy o tym, co radosne,  zamieszczane są również informacje o naszych wyjazdach, publikujemy wiersze, prowadzimy autorski blog. W tym miejscu chcielibyśmy przekazać podziękowania panu Marcinowi Bajerowiczowi, redaktorowi naczelnemu „Filantropa”, przede wszystkim za otwartość, życzliwość i wiarę w to, że ludzie niepełnosprawni naprawdę są wartościowi!

Zapytani przez panią redaktor prowadzącą audycję, czym jest dla nas pisanie do „Filantropa”,
podaliśmy różne odpowiedzi, ale myślę, że najlepiej oddaje prawdę wypowiedź, że jest to w jakimś stopniu spełnienie marzeń każdego z nas – marzeń o dotarciu do drugiego człowieka, przekazaniu mu informacji, zainteresowaniu go życiem, którym żyjemy.

Serdecznie dziękujemy pracownikom Radia Emaus i członkom Fundacji im. Królowej Polski św. Jadwigi za zorganizowanie warsztatów, piękne, ciepłe przyjęcie nas, przekazanie wielu ciekawych wiadomości i smaczny poczęstunek!

Uczestnicy WTZ Swarzędz

 

Radosny Bal Przedświąteczny

 

W Niedzielę Gaudete to znaczy „niedzielę radości” w swarzędzkim Gimnazjum nr 3 imienia Polskich Noblistów odbył się kolejny Bal z Mikołajem. Jest to właściwie jedyna impreza, w trakcie której możemy spotkać naszych przyjaciół ze Stowarzyszenia, z którymi nie widujemy się na co dzień. Przewodnicząca Stowarzyszenia, pani Barbara Kucharska, rozpoczynając coroczną uroczystość i witając przybyłych gości, powiedziała, że czyni to już po raz 21.
Oficjalnego otwarcia zabawy dokonały burmistrz miasta i gminy Swarzędz, pani Anna Tomicka i szefowa Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie, pani Elżbieta Bijaczewska.
Zespół Warsztatu Terapii Zajęciowej, w podziękowaniu za pomoc, jaka płynie od wolontariuszy i innych ludzi dobrego serca do osób niepełnosprawnych zaprezentował program artystyczny. Znalazły się w nim piosenki, których tematyka nierozerwalnie związana była z zimą i zbliżającymi się Świętami. Następnie została przeprowadzona licytacja prac uczniów z gimnazjum oraz uczestników Warsztatu Terapii Zajęciowej.
Całkowity dochód z licytacji był przekazany na paczki świąteczne dla dzieci i młodzieży z uboższych rodzin. Trzeba powiedzieć, że nie zapomniała o nas także w tym roku znana polska artystka mająca ogromne i wspaniałe serce, pani Halinka Benedyk. To właśnie ona swoim występem przygotowała nas do mikołajkowej dyskoteki. Oprawą muzyczną i zagrzewaniem wszystkich zebranych do skocznej zabawy zajmował się pan Robert Olszewski i jego zespół „Music Max”. Przez cały wieczór wspaniale grali najlepsze polskie i zagraniczne przeboje bawiąc wszystkich imprezowiczów.
W tym roku tradycja również została podtrzymana i na zakończenie balu podopieczni Stowarzyszenia otrzymali paczki z prezentami.

W imieniu uczestników zabawy przekazuję serdeczne podziękowania dla osób, które pomogły zorganizować Bal z Mikołajami i sprawiły, że mogliśmy przeżyć kolejne cudowne popołudnie! To dla nas bardzo ważne!

 

Odwiedziny w warsztacie

 

Mieliśmy przyjemność gościć uczniów ze szkoły podstawowej nr 1 w dniu 20 stycznia, natomiast w dniu 23 stycznia wizytę złożyli nam uczniowie ze szkoły nr 4. Jak to dobrze wiedzieć, że mamy przyjaciół wśród oświatowych placówek.

 

Magiczne południe w WTZ (05.01.2012)

 

Warsztat Terapii Zajęciowej stał się magiczną salą widowiskową. Do Swarzędza przybył iluzjonista,
który zaprezentował nam wiele ciekawych trików. Mieliśmy możliwość zobaczyć w jaki sposób iluzjoniści potrafią wprawić w zachwyt i zdumienie ludzi oglądających spektakl. Ważną, jeżeli nie najważniejszą, zasadą iluzji jest formuła: „ręka szybsza niż oko”. Dzięki wieloletnim ćwiczeniom magicy doprowadzają działanie swych dłoni do perfekcji. Potrafią swoimi palcami, nadgarstkami i ramionami robić rzeczy niezwykłe. Dodatkowo opracowują metody umiejętnego kamuflażu, przerabiają przedmioty wykorzystywane w czasie przedstawień tak, aby były im w pełni „posłuszne”, wiedzą co i jak należy ozdobić, pomalować, przyciąć, aby efekt wizualny był po ich myśli.
Dużo radości sprawiły prezentacje krakowskiego gościa. Trzeba powiedzieć, że przez godzinę spektaklu wszyscy mieliśmy buzie i oczy szeroko otwarte z zadziwienia.
Bardzo pięknie Panu dziękujemy!

 

Bogaty dzień – 5 stycznia 2012 roku

 

Z muzyką za pan brat

W świat muzyki w czwartkowe przedpołudnie wprowadziła nas pani Dorota Czerwińska – niespodziewany, ale jakże miły gość. Nasza nowa przyjaciółka, bo na to miano od tej pory zasługuje pani Dorota, razem z nami zaśpiewała najbardziej znane polskie kolędy i nauczyła nas nowych pastorałek.Na prośbę uczestników artystka zaśpiewała solo jeden z mniej znanych utworów. Pani Dorota to osoba bardzo serdeczna, ciepła i otwarta. Obdarzyła nas swoim uśmiechem i pasją muzyki. Przed każdym wykonaniem uczyła nas gestów, pokazywała nam jak przeżywać melodię i dała konkretne wskazówki związane ze śpiewem, np. jak oddychać, żeby w czasie wykonywania dłuższego fragmentu nie przerywać frazy. Za wszystkie dobre rady dziękujemy. Spotkanie zakończył przyjacielski krąg, który wspólnie stworzyli instruktorzy, pani Dorota i uczestnicy Warsztatu. Inicjatorką wizyty naszego Gościa była pani Justyna Grygiel, jedna z instruktorek, która osobiście zna p. Dorotę i niegdyś z nią współpracowała.

Pani Doroto, zapraszamy ponownie do odwiedzenia Warsztatu!
Mamy nadzieję, że będziemy mogli wspólnie wykonać jeszcze niejedną piosenkę!

 

Zdjęcia z Igrzysk grudniowych

 
 

Akademickie Koło Misjologiczne z Poznania u nas

 

Niezwykła opowieść o Cape Verde.

Zacznę od początku jak nawiązała się nasza przyjaźń z Akademickim Kołem Misjologicznym. Pewnego poranka w kościele Matki Bożej Miłosierdzia tuż przed mszą świętą zostaliśmy zapytani przez przewodniczącego koła misjologicznego ks. Szymona Sułkowskiego oto czy nasz warsztat a konkretnie pracownia stolarska może wykonać krzyżyki misyjne w ilości 150 sztuk.
Oczywiście zgodziliśmy się na pomoc w wykonaniu krzyżyków.

Z tej okazji w dniu 19.12.2011 roku gościliśmy młodych studentów dla których pasją jest pomaganie innym i wyprawy na misje. Przybyli do nas by podzielić się wrażeniami z 1,5 miesięcznej wyprawy na wyspach Zielonego Przylądka, w przygotowanej przez gości prezentacji i dzięki ich opowiadaniom mogliśmy zobaczyć codzienne życie Kapowerdyjczyków. Językiem urzędowym w tym kraju jest język portugalski.

Poniedziałek jest jedynym dniem w tygodniu, kiedy nasi goście mogli w miarę długo pospać, jednak przyzwyczajenie do pobudki po godzinie 6, nie pozwoliła im na to.
Nasi przyjaciele w każdym dniu uczestniczyli w konferencji prowadzonej przez osobę z Kapowerdyjskiego Instytutu Pomocy Dzieciom i Młodzieży. Pracuje on na rzecz dzieci bezdomnych. Mówił, że ponad 100 dzieci z okolic Assomady mieszka na ulicy, a w samej Prai około 300. Wspomniał też, że ulicami stolicy Cape Verde przechadzają się 14-latkowie noszący przy sobie broń tworząc grupy przestępcze.
Dziennie odbywały się dwie lub trzy konferencje, każda na inny temat. Większość z nich wybrała szeroko rozumianą aktywność fizyczną.
Ciekawostką jest to, że mszy święte w Cape Verde odprawiane są co tydzień w innym kościele, ponieważ na 5 kościołów jest jeden kapłan.
O wielkości serc Teresy, Moniki i Michała przekonał się nasz warsztat w trakcie prawie dwugodzinnej wizyty. W prezentacji multimedialnej zobaczyliśmy bezinteresowną pomoc w szpitalach płynącą prosto z serc, dzięki ukończonej fizykoterapii, dziewczyny mogły pomagać potrzebującym.
Brawo to się chwali! Potrafiłyście otworzyć wasze ogromne serca przed potrzebującymi.

Od gości w dowód wdzięczności za krzyże otrzymaliśmy fotografie a na nauczono nas pieśni po Portugalsku wychwalającej Boga
Życzymy dalszych owocnych misji i zapraszamy Was ponownie!

 

X Igrzyska Świąteczne

 

W dniu 16 grudnia po raz dziesiąty czyli jubileuszowy  zostaliśmy zaproszeni przez zaprzyjaźnioną szkołę EKOS do udziału w zawodach przygotowanych dla naszego warsztatu. Całą oprawę oraz konkurencję opracowali uczniowie tej szkoły. Rozpoczęcie zawodów poprzedziła przemowa Pana dyrektor Witolda Gromadzkiego wraz z przewodniczącą naszego Stowarzyszenia panią Barbarą Kucharską. Po złożeniu olimpijskiej przysięgi: „PRAGNĘ ZWYCIĘŻYĆ, LECZ JEŚLI NIE BĘDE MÓGŁ ZWYCIĘŻYĆ NIECH BĘDĘ DZIELNY W SWYM WYSIŁKU”. Po złożeniu przysięgi wraz z wolontariuszami, ruszyliśmy na stanowiska sportowe. Każdy z nas biorący udział miał okazję zmierzyć się w konkurencjach takich jak: slalom, rzut do bramki, bieg z balonem, stanowisko manualne itp.
Każdy ze sportowców na pamiątkę otrzymał medal i dyplom. Dziękujemy za długoletnią przyjaźń i miłą atmosferę na igrzyskach. W tej szkole czujemy się bardzo dobrze i z niecierpliwością czekamy na przyszłoroczne igrzyska świąteczne!
Przy okazji życząc wesołych świąt oraz szczęśliwego nowego roku.

 

Wizyta W Blumie

 

W piękny choć troszkę zimny poranek dniu 28.11.2011 nasz Warsztat Terapii Zajęciowej został zaproszony do firmy Blum. Przedsiębiorstwo to jest jednym z naszych darczyńców, dlatego
nasi przyjaciele z panem prezesem Andrzejem Michalskim zapragnęli pokazać nam jeden dzień swojej pracy w zakładzie.

Po dotarciu na miejsce zostaliśmy serdecznie powitani, następnie przedstawiono nam krótką prezentacje video o Austriackiej firmie, która od około 50 lat produkuje zawiasy do mebli kuchennych.
Tuż po obejrzeniu prezentacji multimedialnej poszliśmy zwiedzić wystawę meblową zaprojektowaną
z myślą o to by klient zainteresowany zakupem kuchni mógł sprawdzić ich działanie.
Kolejnym pomieszczeniem, który zwiedziliśmy była ” kuchnia na kółkach” umożliwiająca na miejscu teoretyczne zaprojektowanie kuchni na życzenie klienta.
Najważniejszym momentem było udanie się na halę produkcyjną. Trzeba powiedzieć iż firma działająca prężnie od 59 lat potrafi dzięki wspaniałemu zgraniu wyprodukować w ciągu 8 godzin – 19000 zawiasów do swoich firmowych mebli. To naprawdę nie zwykłe

Na koniec zwiedzania zrobiliśmy wspólne pamiątkowe zdjęcie z pracownikami, którzy opowiadali nam
o swojej firmie.
Dziękujemy za wasze ciepłe serca skierowane do nas i za to że jesteście dobrymi ludźmi. Dobro dane potrzebującym powróci do Was z podwójną siłą. Tego życzy Wam nasz Warsztat dziękując jeszcze raz za wszystko.

 

Szreniawskie podboje

 

W dniu 23 listopada bieżącego roku podopieczni Stowarzyszenia Przyjaciół Dzieci Specjalnej Troski im. Leszka Grajka i Warsztatu Terapii Zajęciowej w Swarzędzu wraz z kierownictwem, kadrą oraz osobami towarzyszącymi byli gościem w Muzeum Narodowym Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego
w Szreniawie.

Naszą wyprawę rozpoczęliśmy ok. godziny 8 rano, wyjeżdżając ze Swarzędza autokarem i autobusem niskopodłogowym. Choć wiało jesiennym chłodem podróż upłynęła nam w radosnej atmosferze. Śpiew i rozmowa rozbrzmiewały aż do celu naszej wycieczki.

Po przybyciu i przywitaniu przez przewodnika zostaliśmy zaproszeni na przedstawienie, wprowadzające nas w tematykę nadchodzących świąt Bożego Narodzenia. Była to bardzo zabawna, a zarazem pouczająca i refleksyjna opowieść. Przypominała o tradycjach, jakie wiążą się ze świętami Narodzenia Pańskiego oraz pouczała, iż żadne rzeczy materialne nie zastąpią obecności przyjaciela oraz bliskich nam osób. Rozbawieni grą aktorską, pełni wrażeń z obejrzanego przedstawienia przeszliśmy do pomieszczenia, gdzie mogliśmy zaprezentować nasze zdolności plastyczne dekorując choinki z papieru.

Następnie udaliśmy się do stodoły, w której znajdowały się zwierzęta, między innymi: świnie, kozy, kucyki, kurczaki, owce. Po tym krótkim obcowaniu z naturą podziwialiśmy historyczne automobile, samochody strażackie i wozy gospodarskie. Mogliśmy też zaopatrzyć się w pamiątkowe gadżety, takie jak wyroby ozdobione techniką decoupage czy skrzyneczki do przechowywania drobiazgów z widniejącymi na nich ludowym motywami i wiele innych upominków.
Gdy nacieszyliśmy oczy tymi widokami i zrobiliśmy sobie ostatnie pamiątkowe zdjęcie, bardzo zadowoleni z czasu spędzonego w tym wyjątkowym miejscu z żalem wyruszyliśmy w powrotną drogę do domu.

zdjęcie z wyjazdu do SzreniawyAgata Rybicka